Yaşa

İnsanın kendisine duyduğu saygı arttıkça kendisine yapılan saygısızlığa tahammülü o oranda azalıyor.Yanıtı olmayan bir soru olarak geldim dünyaya ve sorusu olmayan bir yanıt gibi de gideceğim..Yaşanılananlar, görülenler ve ögrenilenler ne kadar acı olursa olsun, macera insanoğlu için büyük bir nimetti. Çünkü dünyadaki en büyük mutluluk, bu Dünya'nın şahidi olmaktı.İnsan dünyaya sadece yemek, içmek, koynuna birini alıp yatmak için gelmiş olamazdı. Daha büyük ve insanca bir sebep lazımdı.

Hayatın peşine düş yarın değil bugün! Seni senden başka özgürleştirecek kimse yok..Hani yıldızlar yanıp sönerken,hani bir yıldız kayar da insan,hani bir telaş duyar ya birden, işte öyle birşey..Gökyüzü gibi bişey bu çocukluk, hiçbir yere gitmiyor..

Gençliğimin en güzel parçasındayım. Ne büyüyebildim, ne çocuk kalabildim. Sürekli hayatın dönüm noktalarındayım düz yola girmişliğim henüz görülmedi. Herşeyden hem hiçim, hem de çok..Sabrın,sevginin,aşkın ya hepsi oldum ya hiçbiri, hiç birşeyin ortasını bulamadığım gibi ne kenarını tutabildim ne köşesini.Ne hesaplar yaptım, ne planlı yaşadım,ben hep hissettim,sadece hissettim. Duyguların rengini görür, tadını alırım. Akla kör, mantığa yabancıyım.

Dünyayı içten içe, içi geçmiş bir elma gibi çürüten şey içine sevgi düşmemiş insanların varlığı.Tüm hastalıklara çare bulmuşken sevmeyi bilmeyen insana karşı çaresiziz,yeryüzünün son şansı sevmekten geçecek bahsettiğim sevmek kendini sevmek, evreni sevmek, yaşamı sevmek,öldürmeden yaşatmayı sevmek..

Şairin dediği gibi bir mısra daha yazsak herşey düzelecek gibi..Süslenmemiş saf ve karşılıksız iyilik farkedilememezlikle lanetlenmiştir.Farkedilmeye de ihtiyacı yoktur.