Üretmek

Hayatınızda kendi kurallarınız geçmeyecekse,fikirlerinizin önemi olmayacaksa istediğiniz gibi yaşayamayacaksanız yaşamamın bir önemi yoktur.Bişeyler üretin,fikir sunun,hayal edin.Ama kendiniz için yapın önce.Kendin için bişeyler yapmak kadar güzel ne olabilir ki.En son ne zaman bir şeyi ilk kez yaptın.Monoton hayatınız bile artık monotonlaştı.Hep aynı şeyleri yapıyorsunuz farkında mısınız?

İçimi de dışımı da sıkan bu saçma düzen keyfimin asabını bozuyor günaydın denilmeye değer bir gün kalmamış.Günaydın diye her yeni sabaha uyanıyoruz ama hayatımız hep aynı.Belki de her sabah aynı kelimeyi söylemekle başlıyor bu döngü.Günaydın yerine başka bi kelimeyle başlasak her sabah belki farklı olur.Ama şu kesin ki her sabahın enerjisi farklı olur kelimenin güzelliğine göre.

Her yeni sabah ömürden giden yeni bir gün.Yaş almaktan değil yaşamadan yaş almaktan korkuyorum.Tam değilim sanki.Eksikliğini hissettiğim bir şeyler var.Zaman nefes almakla geçen günler değil ki.Kesinlikle bi yerlerde hoşuma giden bişeyler oluyor.Ama orda değilim.

Hayat üç bölümden oluşur insanlar için; Dünyayı değiştireceğini sananlar,dünyanın değişmeyeceğini anlayanlar ve dünyanın seni değiştirdiğine emin olan insanlar.Benim merak ettiğim sen hangisisin?Dünyanın değişmeyeceğini anlayan insanlar her günü aynı olan insanlardır.Ki dünya seni değiştirdi ise zaten hayatın hep bişeylere bağımlıdır.Başkalarına göre hayatın şekillenir.Lakin dünyayı değiştirebileceğine inanıyosan.Sen güçlüsündür yada bir yerlerde saklıdır o güç.Üretirsin,çabalarsın,uğraşırsın,kendine bişeyler katarsın.Bunları yaparkende zevk alırsın.Hayat eğlenceli olur.İşte o zaman o saklı olan gücün belirir.Güçlü olmak ile güçlü olmak zorunda arasındaki incede olmazsınız.Diğerleri hep o incededir.Ve o insanlardan uzak durun.Yaptığınız onca güzellik bir yanlışla silinir gider yoksa.O yanlış insanlar daima doğru dersi öğrettiklerini sanarlar.

Yalnızlık

Yalnızlıktan korkmayın.Bu kadar başkasının sevgisine aşkına muhtaç olmayın.Önce kendinize değer verin ki karşıdaki insana değer vermeyi bilin.Önce kendinizi sevin ki karşıdaki insanı sevmeyi bilin.Önce kendinizi mutlu edin ki başkalarıyla da mutlu olmayı başarabilin.

Neden hep birisine bağlı yaşıyor ve onu hayatınızın orta noktası yapıyosunuz? Ve işin garip tarafı hayatınızın ortasına koyduğunuz kişiyi kıskançlıklarla boğup tüketmeniz niye? Çünkü yalnız kalıp önce kendinizi yetiştirmediniz.Öğrenmediniz.Farkında mısınız şundan? ''Büyüdüm,öğrendim olgunlaştım,biz gördük biz yaşadık sen yapma,böyle böyle karakter kazandım'' gibi lafları çok duymuşuzdur.İşte o insanlar bunları acı,yalan,kazık,hatalar ile öğrendiler.Neden bi kere de güzel şeyler yapıp mutlu olarak bişeyler öğrenip büyümedik hiç.Çünkü kendine bişey katmadın.Hep başkalarına bağımlı yaşadın.O aşık oldugun kişinin ağzına baktın hep.Kızacak mı trip mi atacak tartışcak mıyız diye diye geçti ilişkileriniz.Olmuyorsa kal be yalnız.Ama yalnız kalacak göt yok di mi sizde?

Gideceğim bi zaman sonra buralardan.Bi dağ yada göl evine.Yanımda yol arkadaşımla.Daha güzel yaşamak ve daha çok hissetmek için.Doğru olanı yapma için.Karşımdakine değer verdiğim için.Düşün...Doğadasın.Telefon yok internet yok başka bir insan yok.Sadece seviğin ve sen varsın.Sadece birbirinize odaklısınız.Kıskanacağın kimse yok ondan.Kızacağın hiç bişey yok.Tüm saniyelerin ile onunlasın.Daha çok hissedip varlığına hep şükredeceksin.Biribirinize karşı sorumluluklarınızı bileceksiniz.Bir şeye karışacak konu olmayacak ortada.Hani bi de derler ya kavgalar ilişkinin tuzu biberidir diye.Böyle düşünen insana rahatlık batıyor ben mutluluğu hak etmiyorum diyor adeta.Kaç kere geleceksin bu dünyaya.Şu saati daha ne kadar yaşayacaksın.Öleceksin ölecek.Bırak sevdiğini kısıtlamayı da ona destek ol.Herşeyine destek ol.Gurur duy onunla.Yapamıyorsan da yalnız kalmayı bileceksin.Yalnız hayatını da kaliteli yaşayacaksın.İmkanınız varsa küçük bi hayat kurarak.Zavallı değil...